Een foto van een containerlocatie is zelden alleen een foto van afval. Er loopt een voorbijganger door beeld, er staat een auto met een leesbaar kenteken, of iemand is herkenbaar aan het inwerpen van een zak. Daarmee bevat het beeld persoonsgegevens — en gelden er regels.
Wanneer bevat een foto persoonsgegevens?
Eerder dan veel mensen denken. Een persoonsgegeven is elk gegeven dat een natuurlijke persoon direct of indirect identificeerbaar maakt. Een herkenbaar gezicht valt daar duidelijk onder, maar een kenteken ook: dat is via het kentekenregister herleidbaar tot een persoon.
In de praktijk betekent dit dat vrijwel elke serie foto's van de openbare ruimte vroeg of laat persoonsgegevens bevat, ook als dat niet het doel is. Het doel is afval meten; de mensen in beeld zijn bijvangst. Die bijvangst moet u wel behandelen.
Waarom de volgorde uitmaakt
Er is een wezenlijk verschil tussen beelden opslaan en ze daarna onherkenbaar maken, en beelden onherkenbaar maken vóórdat ze worden opgeslagen. In het eerste geval heeft u een periode — hoe kort ook — waarin een database met herkenbare personen bestaat. Die database kan uitlekken, gevorderd worden of per ongeluk gedeeld worden.
WasteNix kiest daarom voor de tweede volgorde. De redactie draait in de verwerkingsketen vóór de opslagstap: gezichten en kentekens worden onherkenbaar gemaakt en EXIF-gegevens worden verwijderd, en pas daarna wordt het beeld weggeschreven. Er ontstaat dus geen archief met herkenbare personen dat later opgeschoond moet worden.
Hoe werkt de redactie technisch?
Twee gespecialiseerde detectiemodellen draaien over elk binnenkomend beeld:
- Gezichten worden gedetecteerd met een gespecialiseerd gezichtsdetectiemodel dat ook bij kleine of gedeeltelijk afgedekte gezichten betrouwbaar werkt.
- Kentekens worden gedetecteerd met een apart model dat uitsluitend op kentekenplaten is getraind.
De gevonden gebieden worden onomkeerbaar geblurd — er is geen originele versie die later teruggehaald kan worden. Daarnaast worden EXIF-gegevens gestript, zodat camera- en apparaatinformatie niet meereist.
Bij twijfel kiest het systeem voor blurren. Een onterecht geblurde vlek kost niets aan afvaldetectie; een gemist gezicht is een datalek in wording.
Wat betekent dit voor uw DPIA?
Voor gestructureerd cameratoezicht op de openbare ruimte is een gegevensbeschermingseffectbeoordeling (DPIA) doorgaans aan de orde; de Autoriteit Persoonsgegevens beschrijft per situatie welke regels bij cameratoezicht gelden. Voor de verwerking van beeldmateriaal hebben wij zelf een DPIA opgesteld, en die stellen wij beschikbaar aan opdrachtgevers — samen met een verwerkersovereenkomst en een actueel sub-verwerkersregister.
Dat vervangt uw eigen afweging niet. Als gemeente bent u in de regel verwerkingsverantwoordelijke: u bepaalt het doel en de grondslag, u informeert inwoners en u beslist hoe lang gegevens bewaard worden. Wat wij kunnen leveren, is het technische fundament en de documentatie waarop u die afweging kunt baseren.
Dit artikel is een toelichting op onze werkwijze en geen juridisch advies. Laat de toepassing binnen uw organisatie altijd toetsen door uw eigen privacyfunctionaris of jurist.
Waar staat de data?
Alle platformdata wordt binnen de EU verwerkt, in datacenters in de regio West-Europa. Toegang is rolgebaseerd en elke handeling is herleidbaar via een audit trail. Klanten kunnen hun gegevens exporteren, en bij beëindiging van de samenwerking worden ze verwijderd volgens de afspraken in de verwerkersovereenkomst.
Meer detail staat in onze privacyverklaring en in de veelgestelde vragen.
Meer lezen
- Autoriteit Persoonsgegevens — cameratoezicht: wanneer cameratoezicht is toegestaan en welke verplichtingen daarbij horen.
- De NVRD beschrijft hoe gemeenten bijplaatsingen aanpakken, inclusief de rol van beeldmateriaal.
Vragen over privacy, DPIA of gegevensverwerking?
Neem contact op